Władza Na Smyczy Bigfarmy: Pierwszy Tego Typu Raport Ujawniający Wpływy Przemysłu Farmaceutycznego Na Przedstawicieli Państwa

Nowy wspólny raport STAT i National Institute on Money and Politics zawiera pierwszą tego rodzaju analizę wpływu przemysłu farmaceutycznego na przedstawicieli państwa. |Pfizer z Nowego Jorku wspierała kandydatów w 41 stanach; Firma Merck z siedzibą w New Jersey wspierała kandydatów w 32 stanach; Eli Lilly z Indiany pomagała kandydatom w 29 stanach...

Władza Na Smyczy Bigfarmy: Nowy wspólny raport STAT i National Institute on Money and Politics zawiera pierwszą tego rodzaju analizę wpływu przemysłu farmaceutycznego na przedstawicieli państwa.

Nowy wspólny raport STAT i National Institute on Money and Politics zawiera pierwszą tego rodzaju analizę wpływu przemysłu farmaceutycznego na przedstawicieli państwa

Raport ułatwia również obywatelom sprawdzenie, ile gotówki wydała branża w poszczególnym Stanie i którzy ustawodawcy ją przyjęli.

STAT śledził wydatki polityczne 25 podmiotów prywatnych, w tym 23 największych amerykańskich producentów leków i dwóch branżowych grup lobbingowych: Pharmaceutical Research and Manufacturers of America (PhRMA) oraz Biotechnology Innovation Organization.

Dane zebrane od stycznia 2019 r. do lipca 2020 r., pokazują, że nawet w środku wyniszczającej pandemii wpływy przemysłu farmaceutycznego dotarły do prawie 2000 stanowych ustawodawców.

Wybrani urzędnicy stanowi realizowali czeki o wartości od 500 do 20 000 dolarów. Te kwoty to małe piwo w porównaniu z tym, co przemysł wydaje federalnym ustawodawcom – ale już wystarczy, aby znacząco wpłynąć na kampanię stanowego ustawodawcy – przyznaje STAT.

Firma Pfizer i jej komitet ds. Działań Politycznych, która wydaje najwięcej pieniędzy, wystawiła ponad 1100 czeków o łącznej wartości 778 000 USD na łącznie 994 prawodawców w 42 stanach.

„W kilku stanach przyjmowanie gotówki przemysłu farmaceutycznego było bardziej normą, niż wyjątkiem”

Eli Lilly, Merck i Novartis, które zajęły kolejno trzecie, czwarte i piąte miejsce wśród współpracowników, wydały od 500 000 do 300 000 USD na poziomie stanowym.

Ustawodawcy z Kalifornii wzięli więcej pieniędzy, niż ci w jakimkolwiek innym stanie. Branża rozdzieliła około 1,5 miliona dolarów na 103 prawodawców. Z raportu wynika, że tylko 17 członków ustawodawstwa Kalifornii nie wzięło żadnej gotówki z branży.

Spośród 181 członków parlamentu w Teksasie 66% zgłosiło otrzymywanie pieniędzy od przemysłu farmaceutycznego.

STAT zaprojektował interaktywną mapę, która ułatwia sprawdzenie, którzy wybrani urzędnicy w każdym Stanie pobierają gotówkę przemysłu farmaceutycznego i od której firmy.

Screenshot 2020 10 21 at 18.15.34
Główne firmy farmaceutyczne i grupy branżowe pomogły sfinansować kampanie 1933 ustawodawców stanowych w całym kraju w obecnym cyklu wyborczym. Ustawodawcy, którzy nie pojawiają się na mapie, nie zaakceptowali wkładu przemysłu farmaceutycznego w latach 2019-20. Ustawodawstwa, które nie otrzymały wkładu przemysłu farmaceutycznego, nie pojawiają się na mapie, z wyjątkiem stanu Minnesota, gdzie dane są obecnie niedostępne.

 

Obywatele mogą wyciągnąć własne wnioski na temat tego, czy darowizny Big Pharmy na rzecz konkretnego senatora stanowego wpłynęły na poparcie tego prawodawcy dla określonej polityki państwa przyjaznej dla przemysłu, czy też na sprzeciw wobec polityki, której sprzeciwia się przemysł.

Na przykład senatorowie stanu New Jersey Joe Vitale i Steven Sweeney poparli ustawę S2173, która pozbawi wyborców prawa do odmowy szczepień ze względu na wolność religijną. Interaktywna mapa STAT pokazuje, że Vitale i Sweeney wzięli od producentów szczepionek Merck, GlaxoSmithKline, Eli Lilly i Pfizer odpowiednio 4 100 i 9500 dolarów.

PhRMA określiła szczególne skupianie się STAT na wydatkach politycznych w przemyśle farmaceutycznym jako „absurdalne”.

Raport STAT jest zgodny z analizą towarzyszącą wydatkom przemysłu farmaceutycznego na poziomie federalnym, która ujawniła 11 milionów dolarów przekazanych przez przemysł w lipcu 2020 roku.

Zanim Will Guzzardi, stanowy prawodawca w Illinois, zwołał głosowanie w sprawie swojej kontrowersyjnej ustawy o reformie cen leków, tłum na sali przesłuchań w Springfield podejrzanie się zmniejszył. Trzech demokratów z komitetu nagle zniknęło, w wyniku czego jego ustawa przegrała o trzy głosy.

Zdaniem Guzzardi’ego, to nie był przypadek, że ci trzej, którzy się nie pojawili, przyjęli więcej wkładów na kampanię od przemysłu farmaceutycznego, niż większość innych stanowych prawodawców w całym kraju: od 6000 do 15000 dolarów każdy, to grosze, jeśli chodzi o wkłady na kampanię na poziomie federalnym, ale wystarczająco dużo, aby mieć znaczący wpływ na mniejsze, tańsze i mniej poddane kontroli wybory stanowe.

„Byli dogodnie nieobecni w momencie głosowania” – powiedział w wywiadzie kolega z partii demokratycznej.

Bezczelne zniknięcie tych trzech w marcu 2020 r. jest czymś niezwykłym, ale chęć przyjmowania gotówki farmaceutycznej to norma. Według nowego badania STAT znacznie ponad jedna czwarta wszystkich stanowych ustawodawców w całym kraju przyjęła pieniądze od przemysłu farmaceutycznego od początku 2019 r.

W kilku stanach przyjmowanie gotówki przemysłu farmaceutycznego było bardziej normą niż wyjątkiem: w Illinois ponad 79% ze 177 wybranych stanowych prawodawców zrealizowało taki czek. W Kalifornii ponad 85% prawodawców wzięło pieniądze z farmacji. Dane pokazują, że tylko w ciągu ostatnich dwóch lat przemysł farmaceutyczny przeznaczył ponad 5 milionów dolarów na kampanie ustawodawców stanowych.

Analiza STAT, przeprowadzona we współpracy z National Institute on Money in Politics, dostarcza pierwszego w swoim rodzaju badania wpływu przemysłu farmaceutycznego na miasta stołeczne Stanów. Wynika to z towarzyszącej analizy wydatków przemysłu farmaceutycznego na poziomie federalnym, która ujawniła 11 milionów dolarów wygenerowane w branży w lipcu.

Major Drug Companies

Chociaż pozycja koncernów farmaceutycznych w Waszyngtonie jest dobrze udokumentowana, nigdy nie powstała ogólnokrajowa baza danych dotycząca wkładu przemysłu farmaceutycznego w stanowe wybory parlamentarne, po części dlatego, że stanowe przepisy dotyczące przejrzystości są bardzo zróżnicowane, a wszystkie 50 stanów prowadzi oddzielne bazy danych do ujawniania tych informacji.

Chociaż dane na poziomie stanu są rzadko analizowane, dostarczają one wyjątkowo kompleksowego obrazu wpływu politycznego przemysłu farmaceutycznego w całym kraju.

Podczas gdy 10 000 dolarów gotówki przemysłu farmaceutycznego jest w dużej mierze symboliczne na szczeblu federalnym, ta sama kwota może znacząco wpłynąć na kampanię na rzecz ustawodawstwa stanowego. Chociaż takie datki są szeroko rozpowszechnione, wielu polityków coraz częściej postrzega je jako symbol głęboko wadliwego systemu, w którym korporacje mają ogromne wpływy.

„Składki PAC dają dostęp zbyt leniwym politykom, którzy nie chcą zbierać pieniędzy od zwykłych ludzi” – powiedział Jason Kander, wybitny demokrata, który wcześniej był sekretarzem stanu Missouri i pełnił dwie kadencje w stanowym organie ustawodawczym. „A po pierwszej kampanii większość polityków robi się leniwa” – dodał.

Darowizny są przedmiotem krajowych obliczeń cen lekarstw, które amerykańscy wyborcy konsekwentnie traktują jako najwyższy priorytet polityczny. Chociaż uwaga zazwyczaj skupia się na Kongresie, w wielu przypadkach to stanowe organy ustawodawcze, a nie rząd federalny, stosują najbardziej agresywne strategie obniżania kosztów leków.

Dane pokazują również, że nawet podczas niszczycielskiej pandemii przemysł farmaceutyczny postępował jak zwykle z ogromnym wysiłkiem i dotarł do prawie 2000 ustawodawców w całym kraju.

„Robisz wgląd do kluczowej branży w tym kraju: opieki zdrowotnej i farmaceutyków” – powiedział Chisun Lee, zastępca dyrektora Programu Reform Wyborczych w Brennan Center for Justice, postępowo nastawionym instytucie, który opowiada się za agresywnymi  reformami prawa. „Naprawdę ważne jest, aby zapytać, czy wysłuchani są również pacjenci i konsumenci oraz zwykli obywatele, na których będzie miało wpływ stanowienie prawa w tym sektorze”.

Rzeczniczka PhRMA, grupy lobbystycznej przemysłu farmaceutycznego, odmówiła nakreślenia strategii politycznej grupy, nazywając szczególne skupienie się STAT na wydatkach politycznych przemysłu farmaceutycznego za „niedorzeczne”.

W 2019 i 2020 roku firmy farmaceutyczne i ich lobbyści mieli wiele okazji, aby spierać się przeciwko rachunkom cen leków, które postrzegali jako zagrożenie. W Kalifornii, Maryland, Minnesocie i Illinois, wielu ustawodawców traktowało koszty leków na receptę jako priorytet, chociaż wiele z ich wysiłków w 2020 r. zostało zniweczonych przez pandemię Covid-19.

„Kiedy głosowanie dotyczy kwestii, której ustawodawca stanowy nie zna, pyta: »Między kim, a kim, toczy się gra?«, a następnie ktoś podaje nazwiska dwóch lobbystów i wybiera tego, którego preferuje” – powiedział Kander. „Korupcja pojawia się już w tych małych przypadkach”.

Pfizer, gigant farmaceutyczny z Nowego Jorku, jest mocnym graczem w wyborach stanowych. Od początku 2019 roku firma i jej komitet ds. Działań Politycznych wystosowały 1173 czeki do łącznie 994 ustawodawców w 42 stanach. Darowizny wyniosły 778 000 USD 

Prezentacja firmy podkreśla brutalne podejście, które firmy farmaceutyczne i inne duże korporacje często przyjmują w stanowych organach ustawodawczych, rozpowszechniając niewielkie kwoty pieniędzy tak szeroko, jak to tylko możliwe. Wydatki Pfizera odzwierciedlają jego zachowanie na szczeblu federalnym, gdzie jego PAC był również największym politycznym wydawcą wśród firm farmaceutycznych, wysyłając członkom Kongresu w lipcu 2020 roku prawie 1 milion dolarów.

Pfizer samodzielnie wydał więcej niż PhRMA, grupa lobbystyczna przemysłu farmaceutycznego. Eli Lilly, Merck i Novartis zajęły odpowiednio trzecie, czwarte i piąte miejsce wśród współpracowników, z których każdy wydał od 500 000 do 300 000 USD na kandydati na szczeblu stanowym.

Dane są aktualne na połowę września – na podstawie typowych trendów prawdopodobne jest, że liczby te wzrosną w ostatnich tygodniach przed wyborami 3 listopada i w kolejnych tygodniach. STAT planuje zaktualizować swoją analizę o te sumy później tej jesieni.

Te pieniądze to grosze dla firm, które każdego roku odnotowują od 25 do 50 miliardów dolarów przychodu. Ale sumarycznie to podsumowuje: jedna analiza wykazała, że ​​przemysł farmaceutyczny i produktów zdrowotnych – szerszy wygląd niż STAT – przekazał 877 milionów dolarów kandydatom i komitetom politycznym na szczeblu stanowym od 1998 roku.

„Tysiąc dolarów byłby ogromnym wkładem w niższą izbę w New Hampshire” – powiedziała Lynda Powell, profesor z University of Rochester, która bada wpływ wpłat na kampanię w rządach stanowych, „Ale nie dałoby się nawet zauważyć tej kwoty w Kalifornii.”

Rzeczywiście, prawodawcy z Sacramento otrzymali więcej pieniędzy niż w jakimkolwiek innym stanie: 1439750 dolarów rozłożonych na 103 prawodawców, średnio prawie 14 000 dolarów każdy. Tylko 17 członków ustawodawcy nie otrzymało gotówki przemysłu farmaceutycznego.

Stanowisko ustawodawcze w Teksasie, liczące 181 członków, zostało zalane datkami w podobny sposób: 66% tamtejszych ustawodawców przyznało, że przyjmuje darowizny od przemysłu farmaceutycznego, podobnie jak prawie 65% ustawodawców w sąsiedniej Luizjanie.

Nie jest jasne, jak wydatki przemysłu farmaceutycznego układają się w zestawieniu z innymi branżami w wielu stanowych organach ustawodawczych, biorąc pod uwagę szczegółową analizę STAT dotyczącą firm i grup handlowych o największych dochodach, oraz trudności logistyczne związane z gromadzeniem danych dotyczących darowizn politycznych na szczeblu stanowym. Na poziomie federalnym wydatki firm farmaceutycznych są podobne do wydatków firm prawniczych i producentów ropy / gazu, ale są na równi z wydatkami innych głównych branż, w tym telekomunikacji i nieruchomości.

Wydatki firm farmaceutycznych wydają się w dużej mierze strategiczne i często są skierowane do przewodniczących kluczowych komitetów lub innych wysokich rangą prawodawców w dużych stanach z dużym udziałem przemysłu farmaceutycznego, takich jak Kalifornia, Illinois i New Jersey.

Stanowy senator stanu Illinois Tony Muñoz (D), zastępca lidera większościowego izby, przyjął 52 035 dolarów od przemysłu farmaceutycznego w ciągu ostatnich dwóch lat, co czyni go głównym odbiorcą dotacji farmaceutycznych w całym kraju. Jego praca nad wyceną leków w dużej mierze skupiała się na promowaniu dostępu do leków generycznych; jeden rachunek w 2015 r. obejmował ubezpieczenie leków bio-podobnych i podobne ubezpieczenie na 2020 r. dotyczące insuliny generycznej i EpiPen.

RX POL DEM REP PIES v2 1600x900 1

Trio prawodawców z Kalifornii zajmuje drugie, trzecie i czwarte miejsce, z których każdy zaakceptował około 49 000 dolarów wpłat w branży w ciągu dwóch lat.

Jednak w niektórych przypadkach wydatki wydają się nieco przypadkowe: trzecia członkini Zgromadzenia Kalifornijskiego, Blanca Rubio, zajmuje drugie miejsce wśród wszystkich prawodawców w całym kraju z finansowaniem branżowym w wysokości 48,700 USD, ale nie jest autorem odpowiednich przepisów i nie zasiada w komisjach zajmujących się zdrowiem i opieką.

Większość prawodawców otrzymała jednak drastycznie mniej pieniędzy. Wydaje się, że strategia przemysłu farmaceutycznego w wielu stanach opierała się na lawinie niewielkich wpłat dla dużej liczby kandydatów.

W trzech stanach – Kalifornii, Illinois i Oregonie – ponad dwie trzecie ustawodawców zrealizowało czeki z branży farmaceutycznej. Wśród 35 prawodawców, którzy otrzymali największe wsparcie branży, 27 pochodziło z Kalifornii; siedem z Illinois; i jeden z Oregonu.

Wszystkie trzy stany były wylęgarniami wyceny leków: Illinois jest jednym z wielu stanów, które niedawno uchwaliły przepisy ograniczające bieżące koszty insuliny, chociaż przemysł farmaceutyczny w dużej mierze nie sprzeciwiał się tym wysiłkom. Oregon uchwalił przepisy w 2018 i 2019 r., Które nakładają na producentów leków obowiązek wcześniejszego powiadamiania o podwyżkach cen i dodawania innych wymogów dotyczących przejrzystości cen. PhRMA złożyła pozew o zablokowanie wejścia w życie ustawy.

W Kalifornii PhRMA od lat jest zaangażowana w proces sądowy mający na celu obalenie stanowego prawa dotyczącego przejrzystości cen z 2017 r., które wymaga od producentów leków uzasadnienia podwyżek cen i powiadomienia z wyprzedzeniem, zanim wejdą one w życie. W 2020 roku gubernator Gavin Newsom, demokrata, podpisał ustawę, która pozwoli państwu na samodzielną produkcję insuliny i innych leków generycznych, skutecznie omijając branżę.

W 10 stanach ponad połowa wszystkich ustawodawców stanowych przyjęła gotówkę od firm farmaceutycznych: Kalifornia, Illinois, Oregon, Teksas, Luizjana, Floryda, Wirginia, Arizona, Ohio i New Jersey.

Sprawy sądowe są powszechną taktyką, gdy lobbing zawodzi, a organom ustawodawczym udaje się przeprowadzić agresywne reformy. W Minnesocie, gdzie ostatnie dane dotyczące finansowania kampanii nie są jeszcze dostępne, prawodawcy przyjęli kontrowersyjną ustawę, która zmusza twórców leków do zapłacenia za program, który zapewnia insulinę w nagłych wypadkach pacjentom borykającym się z niebezpiecznymi niedoborami. PhRMA wezwała do zablokowania ustawy w lipcu 2020 r., Wkrótce po jej przyjęciu.

W niektórych przypadkach związki prawodawców z przemysłem farmaceutycznym sięgają głębiej niż zwykłe akceptowanie wpłat na kampanie. W Illinois, jeden z długoletnich przeciwników rządu Guzzardiego w sprawie przepisów dotyczących cen leków, reprezentantka stanu – Deanne Mazzochi przyjęła pięciocyfrową kwotę od „branży”. Na co dzień jako rzecznik patentowy reprezentowała producentów leków w sądzie – chociaż zazwyczaj występowała w imieniu producentów leków generycznych w sporach prawnych z dużymi, markowymi firmami farmaceutycznymi.

W 10 stanach ponad połowa wszystkich ustawodawców stanowych przyjęła gotówkę od firm farmaceutycznych: Kalifornia, Illinois, Oregon, Teksas, Luizjana, Floryda, Wirginia, Arizona, Ohio i New Jersey.

Ale ustawodawcy, w których ogromny ich odsetek otrzymywał gotówkę branżową, były raczej wyjątkiem niż normą. Wydaje się, że w wielu małych stanach przemysł w niewielkim stopniu wpłynął na wydarzenia w stolicy. W Wyoming, Alabamie, Montanie, Kentucky, Maine, Południowej Dakocie i Północnej Dakocie mniej niż 10 prawodawców zgłosiło otrzymanie wsparcia ze strony branży.

Ponieważ stanowe organy ustawodawcze w całym kraju realizowały nowe strategie obniżania kosztów leków, producenci leków nie osłabiali wysiłków, by zyskać przychylność polityków na wszystkich szczeblach. To powszechna strategia: korporacje i ich siły polityczne często biorą udział w kampaniach mających na celu zapewnienie dostępu do prawodawców i ich pracowników, powiedziała Powell, profesor Uniwersytetu w Rochester.

RX POL MAP v2 1600x900 1

W rezultacie, powiedziała, potężni darczyńcy często zdobywają przyczółki w biurach kluczowych prawodawców. Często dowiadują się o prawodawstwie na wczesnym etapie i wykorzystują swoją platformę do argumentowania przeciwko projektom, które się im nie podobają. Ale sklasyfikowanie tego porozumienia jako „kupowanie głosów” od prawodawców, podkreśliła, jest uproszczone. (Takie ustalenia są nielegalne.)

Firmy farmaceutyczne często zatrudniają potężne firmy lobbingowe, aby zapobiegać zagrażającym im przepisom

„Nie sądzę, by wielu z nich było zaangażowanych w korupcję quid-pro-quo” – powiedziała Powell. „To dość rzadkie. Myślę, że większość ludzi jest całkiem uczciwa i stara się dać z siebie wszystko. Ale utknęli w systemie motywacyjnym, który w rzeczywistości nakazuje, w wielu przypadkach, że spędzają dużo czasu na zbieraniu funduszy, aby zachować swoje stanowisko ”.

Pod wieloma względami krajobraz cen leków w stolicach Stanów odzwierciedla sytuację w Waszyngtonie. Firmy farmaceutyczne często zatrudniają potężne firmy lobbingowe, aby zapobiegać zagrażającym im przepisom. W niektórych przypadkach tylko lokalne grupy wsparcia pacjentów popierają przepisy dotyczące ustalania cen leków. I często producenci leków – lub, w zależności od stanowego prawa wyborczego, ich zrzeszone komitety polityczne, znane jako PAC – obsypują prawodawców datkami na poparcie ich ofert reelekcji.

Czasami duże interesy finansowe interweniują po stronie grup wsparcia pacjentów. W niektórych przypadkach rachunki za leki są wspierane przez główne związki zawodowe. W innych badacze i zwolennicy finansowani przez miliarderów z Teksasu Johna i Laurę Arnoldów, którzy zaangażowali się jako przeciwwaga dla potęgi przemysłu farmaceutycznego.

W e-mailu rzeczniczka PhRMA Priscilla VanderVeer odmówiła opisania strategii wydatków politycznych grupy handlowej lub jej firm członkowskich. Nazwała raportowanie STAT „absurdalnym” i argumentowała, że ​​analiza zdecydowała się „krótkowzrocznie wyodrębnić innowacyjny przemysł biofarmaceutyczny”, zamiast raportować o wydatkach politycznych szpitali (źródło tu), menedżerów świadczeń farmaceutycznych (źródło tu) i innych przeciwników przemysłu farmaceutycznego (źródło tu).

Analiza STAT, przeprowadzona we współpracy z National Institute on Money in Politics, śledziła wydatki polityczne 25 podmiotów: 23 największych amerykańskich producentów leków według przychodów oraz grup handlowych PhRMA i BIO. (BIO nie dotarło do kandydatów państwowych, a Novo Nordisk przekazał tylko 5500 USD w bieżącym cyklu).

Na poziomie stanowym wydatki zostały prawie równo podzielone między Demokratów i Republikanów, którzy otrzymali odpowiednio 49% i 50% czeków na kampanię. Podczas gdy więcej Republikanów niż Demokratów akceptowało wsparcie przemysłu farmaceutycznego. Demokraci mieli tendencję do przyjmowania wkładu przemysłu w większych przyrostach. Z łącznej kwoty wydatków 5 041 021 USD 54% skierowano do Demokratów, a 45% do Republikanów.

Podczas gdy PhRMA ustąpiła miejsca w wydatkach kampanii na szczeblu federalnym, była aktywna w stanowych organach ustawodawczych: grupa handlowa, która odnotowała 459 milionów dolarów dochodu w 2018 roku, wydała niewielką część tej kwoty na kontrole kampanii stanowych, przekazując 769 321 dolarów 545 ustawodawcom w 22 stanach. Całkowity udział grupy handlowej uplasował się na drugim miejscu wśród podmiotów przemysłu farmaceutycznego, zaraz za firmą Pfizer.

I chociaż główni producenci leków często wywierają znaczący wpływ w swoich Stanach ojczystych, zazwyczaj rozprowadzają swoje pieniądze daleko i szeroko. Pfizer z Nowego Jorku wspierała kandydatów w 41 stanach; Firma Merck z siedzibą w New Jersey wspierała kandydatów w 32 stanach; i Eli Lilly z Indiany pomagała kandydatom w 29 stanach.

Metodologia

Na szczeblu federalnym korporacje nie mogą bezpośrednio uczestniczyć w kampaniach politycznych. Jednak firmy amerykańskie zwykle tworzą komitety działań politycznych lub PAC, które umożliwiają dobrze wynagradzanym pracownikom gromadzenie własnych pieniędzy i przekazywanie ich na kampanie polityczne.

Jednak w niektórych Stanach korporacje mogą przekazywać darowizny bezpośrednio kandydatom. Analiza ta obejmuje darowizny od PAC, przemysłu farmaceutycznego i powiązanych z nimi firm farmaceutycznych. Na przykład wiele darowizn dla prawodawców w Illinois pochodzi od firmy Pfizer Inc.; w Kalifornii pochodzą z Pfizer PAC. Wszystkie te darowizny są wliczane do całkowitej kwoty darowizn firmy Pfizer w bazie danych STAT.

Stanowe przepisy dotyczące finansowania kampanii są bardziej zróżnicowane i często bardziej złożone niż przepisy federalne. Limity składek są bardzo zróżnicowane lub, w niektórych przypadkach, nie istnieją. Inne stany mają ugruntowane programy publicznego finansowania wyborów i tym samym negują potrzebę pozyskiwania funduszy od korporacji lub bogatych darczyńców.

Podczas gdy zdecydowana większość stanowych wyborów parlamentarnych odbywa się w latach parzystych (np. 2018, 2020), niewielka grupa Stanów wybiera ustawodawców w latach nieparzystych. W celu zachowania spójności w analizie STAT wykorzystano wkłady zgłoszone w latach kalendarzowych 2019 i 2020, niezależnie od daty wyboru kandydata. W przypadkach, gdy prawodawcy pracowali jako osoby niebędące urzędnikami w 2019 r., a następnie zaczęli zbierać fundusze jako urzędujący prawodawcy, wszystkie wpłaty są klasyfikowane jako przekazywane osobom zasiedziałym. Podobnie ustawodawcy, którzy zbierali fundusze na różne kampanie w różnych latach (np. kampania wyborcza do zgromadzenia stanowego w 2019 r. i kampania do senatu stanowego w 2021 r.), są traktowani jako pojedynczy odbiorca.

Leave a Reply